Γιατί το κεμπάπ στον Καυτερό έχει φανατικούς –άλλά & τόσους haters;

Ο Καυτερός στο Χαλάνδρι (Αγρινίου 5) είναι ένα πολύ χίμα ψητοπωλείο του παλιού καιρού, βγαλμένο από ταινία του φτωχικού 50, αλλά με σπάνιας αυθεντικής νοστιμιάς κεμπάπ, καλαμάκι κοτόπουλο, ντομάτα & φέτα, που συμβαίνει να έχουν γίνει διάσημα ανάμεσα σε αυστηρούς κυνηγούς του ταπεινού οικονομικού γκουρμέ. Μέσα σ΄αυτούς κι εγώ.

Ο Καυτερός έχει την πελατεία του: οικογένειες του Χαλανδρίου που ήξεραν το φημισμένο κεμπάπ του από πάντα, εργαζόμενοι στους γύρω γυάλινους Βωβούς & πεινασμένοι συγγενείς από το απέναντι γηροκομείο που τρώνε με την ογδοντάχρονη μάνα τους -άντε να εμφανιστούν και τίποτα δύσκολοι & σνομπ στον ουρανίσκο φίλοι μας, που κι αυτοί όμως παθαίνουν συνήθως πλάκα!

Αυτό είναι το ειλικρινές προφίλ του μαγαζιού -τίποτα περισσότερο & τίποτα λιγότερο-  και μου έκανε τόοοοση  εντύπωση όταν ψάχνοντας στο ίντερνετ άρχισα να διαβάζω αρκετές κακές κριτικές (για το πραγματικά αργό σέρβις, για το λιτό/φτωχό περιβάλλον, για τα ordinary τυλιχτά) από πελάτες που προφανώς τρελαίνονται για τη παχιά λίγδα & το βαρύ σαν πέτρα κεμπάπ του Θανάση & του Μπαϊρακτάρη ή ακόμη χειρότερα για το λαδωμένο “σουβλάκι-γίγας με απ’ όλα” της μικροαστικής γειτονίτσας τους.

Για να εκτιμήσεις μάλλον το απλό θα πρέπει πρώτα να είσαι εξπέρ στο περίπλοκο. Αν όλη σου η ζωή είναι σούπα, πως αλήθεια να σου λείψει η μπουγιαμπέσα;